Her kendine dönüşün

Yeni bir doğuştur

benimkinde

Boyuma posuma bakmadan

Ben kutsal bakire

Ödüllendirildim

Ve Tanrı düşürdü seni rahmime

Öz baban O’ dur.

Türlü ölümlerindi sebebi

Yeniden dirilişinin

Ve her aydınlığa çıkışındı

Karanlık özlemlerin

Dokuz ay on gün süresi

Çeşitli bölgelerinde sancısı

Bir gebeliğin anne adayına verdiği

Aşk acısı.

Kutsal bakire, Tanrı ve çocuk

Çekirdek ailesi tüm evrenin

Ama çocuk neden hep mutsuz,

Neden hep duvara dönük yüzü?

Tanrı değil miydi öz babası?

Ve bir baba neden alır oğlundan

Çocukluğunu?

Yitirilen çocukluk ölümdür.

Seni yeniden dirilten güç

Yine bir çocuktan gelmedir.

Çocuk çarmıhta can çekişiyordu

Kimler uğruna, ne uğruna,

Neydi inanışları,

Neydi bu eziyet ve kahır?

Çocuk her seferinde yeniden doğuyordu

Ne güzeldi aşk oyunları ve

Kulaklara fısıldanan küfürler

Nasıl katili olunurdu Tanrı’nın?

Sadece oyun arkadaşıyım belki

Anne değil

Belki kutsal da değil

Babalarımız da yok belki

Bana her gülüşün

Benim doğuşum

Sorduklarımınsa cevapları yok

Kayboluşlarımızda olduğu gibi

Yitirilen çocukluk ölümdür.

Ve seni bir çocuk yapan

Koşasın diye ufak evlerin kocaman avlularında

Yine bir çocuğun en güzel düşüdür.