GÖKYÜZÜ MAVİ DEĞİL ARTIK

YÜREKLERİN BORDASINDA

Gökyüzü mavi değil artık,

Kirli bir saten yamanmış gözlerimize.

Örtmüyor öksüzlüğümüzü o anaç yorgan,

İntizarlarda şimdi yaralı turnalar

Her göz eriminin bittiği yerde.

Gökyüzü mavi değil artık

Uzuvları kırık dökük tayfların

Renkler de isimsiz kaldı

Nereye gitti samanyolları?

Gökyüzü mavi değil artık

Yüreklerin bordasında

İhanet fayları boylu boyunca,

Bilmem hangi zamanlara dek?

Saatler bilgeliklerini kırar

Yitip gider dingin kalp atışları

Kav kokulu zamanların buğusunda

Her dem çor nöbetinde ruhlarımız

Kulaklarımızda çınlar durmadan

Ürküten intihar senfonileri.

Gökyüzü mavi değil artık

Melankolik sevdalarda yıldızlar

Güneşin de tadı yok

Tenlerimizde her illetin izdüşümleri.

Durmadan çınlar kulaklarımızda

Durmadan intihar senfonileri...